خطبه اول

اول شوال 1431
بسم‌الله الرحمن الرحیم   
الحمد للَّه ربّ العالمین. الحمد للَّه الّذى خلق السّموات و الأرض و جعل الظّلمات و النّور ثمّ الّذین کفروا بربّهم یعدلون. أحمده و أستعینه و أستغفره و أتوکّل علیه و أصلّى و أسلّم على حبیبه و نجیبه و خیرته فى خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته حبیب قلوبنا أبى‌القاسم المصطفى محمّد و على اله الأطیبین الأطهرین المنتجبین الهداة المهدیّین سیّما بقیّةاللَّه فى الأرضین. و صلّ على أئمّة المسلمین و حماة المستضعفین و هداة المؤمنین. اوصیکم عباداللَّه و نفسى بتقوى اللَّه.

عید مبارک سعید فطر را به همه‌ى امت اسلامى، به ملت عزیز ایران و به شما نمازگزاران مکرم و معظّم تبریک عرض میکنم و همه را و خودم را توصیه میکنم به رعایت تقواى الهى و پرهیزگارى و رعایت امر و نهى پروردگار در هر گفتار و کردار و پندار.


خداى متعال را سپاسگزاریم که فرصت عطا کرد، عمر عنایت کرد، یک ماه رمضان دیگر و یک عید فطر دیگر را شاهد هستیم. نعمت بزرگى است نعمت درک ماه ضیافت الهى. و ملت ما در واقع از این ماه استفاده‌ى شایانى بردند؛ قدر دانستند این ماه شریف و عزیز را. این مجالس، این محافل، این تلاوتها، این ذکرها، این دعاها، این برنامه‌هائى که دلهاى بیشترْ جوان و روحهاى پاک و صاف آنان در آن شرکت داشتند، دریچه‌هاى رحمت الهى را به روى ملت باز میکند ان‌شاءاللَّه. قدر باید دانست.

روح معنویت و دلدادگى به ارتباط با ذات مقدس احدیت در مردم ما نهادینه است، عمیق است، ریشه‌دار است. بعضى ممکن است دچار اشتباهاتى بشوند، در زندگى فردى خودشان خطاهائى بکنند، اما ماه رمضان این فرصت را به آنها میدهد که به سوى خداى متعال برگردند، توجه کنند، متذکر شوند و انابه کنند. در همه‌ى انسانها این روح ارتباط با معنویت هست؛ با زبان شاعرانه این را بیان میکنند:

خاک دل آن روز که مى‌بیختند
شبنمى از عشق در او ریختند(1)

این عشق، عشق مادى نیست، عشق هوس‌آلود نیست؛ این، عشق به خداست؛ این، عشق به ذات احدیت است؛ این، عشق به اصل وجود است که در همه‌ى انسانها هست، نهادینه است؛ «فطرت اللَّه الّتى فطر النّاس علیها».(2) عوامل مادى، انگیزه‌هاى مادى، جاذبه‌هاى مادى، مانند خار و خاشاکى، زباله‌اى بر روى این گوهر اندوده میشود، وقتى ماه رمضان مى‌آید، گویا نسیمى است که این زوائد را برطرف میکند، آن گوهر، خود را نشان میدهد و توجه به خداى متعال جان میگیرد. لذا در این ماه رمضان مثل اغلب ماه رمضانهاى گذشته شاهد بودیم همه‌ى مردم، انواع و اقسام سلائق، نوع رفتارهاى گوناگون، نوع لباسهاى گوناگون، در این مجالس بخصوص در شبهاى مبارک قدر شرکت کردند، بهره بردند، استفاده کردند، اشک ریختند.

دل چو به آن قطره غم‌اندود شد
بود کبابى که نمک‌سود شد

دیده‌ى عاشق که دهد اشک ناب‌
هست همان خون که چکد از کباب(3)

این اشکهایى که از چشمها جارى میشود، در حقیقت از دل بیدار و پاک است که بیرون مى‌آید و میجوشد. مردم عزیز ما این را باید قدر بدانند. ذخیره‌اى به دست آوردید، محصولى اندوختید در این ماه مبارک، آن را حفظ کنید؛ با قرآن انس پیدا کردید. این را حفظ کنید؛ این انس را حفظ کنید. این نماز جماعت اول وقت را، نماز در مسجد را، نمازِ با حال و حضور را براى خودتان در طول دوران سال نگه دارید و تا آنجایى که ممکن است، نگذارید این عوامل مادى، این خار و خاشاک، این خاکسترهاى مادى روى این گوهر بنشیند. ملتى که این خصوصیات را در خود حفظ کند و این عروج معنوى و تکامل معنوى را در خود نگه دارد، این ملت در همه‌ى میدانها - در میدان مادى، در میدان معنوى، در عزت، در اقتدار، در ایجاد همه‌ى سرمایه‌هاى ملى - موفق خواهد شد. و ان‌شاءاللَّه این براى ملت ما پیش خواهد آمد.

امروز هم روز عید فطر است که در روایت «علل»: «فیکون یوم عید و یوم اجتماع و یوم فطر و یوم زکاة و یوم رغبة و یوم تضرّع»،(4) هم عید است، هم روز اجتماع مردم است. امروز در سراسر دنیاى اسلام مردم مسلمان عید میگیرند. این متوجه شدن دلها به یک نقطه در یک زمان، فرصت بزرگى براى امت اسلامى است. «یوم زکاة و یوم رغبة»؛ روزى است که به خداى متعال رغبت نشان میدهید. «و یوم تضرّع»؛ روزى است که انسان به خدا تضرع میکند. این عید، عید توجه است؛ عید معناست. امیدواریم که خداوند متعال توفیق بدهد بتوانید - همه‌مان بتوانیم - امروز را که روز عید است و روز مبارک جمعه است، از فیوضات الهى استفاده کنیم.
بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‌
قل هو اللَّه احد. اللَّه الصّمد. لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احد.(5)
1) شیخ بهائى‌
2) روم: 30
3) شیخ بهائى‌
4) علل الشرائع، ج 1، ص 268
5) اخلاص: 3-1